پر می کشم از پنجره ی خواب "تو" تا "تو" ...

هر شب من و دیدار در این پنجره با "تو" ...

 از خستگی روز همین خواب پر از راز ...

کافی ست مرا، ای همه ی خواسته ها "تو" ...

 دیشب من و "تو" بسته ی این خاک نبودیم ...

من یکسره آتش، همه ذرات هوا "تو" ...

 بیدارم اگر دغدغه ی روز نمی کرد ...

با آتش مان سوخته بودی همه را "تو" ...

 پژواک خودم بودم و خود را نشنیدم ...

ای هرچه صدا، هرچه صدا، هرچه صدا - "تو" ...

 آزادگی و شیفتگی، مرز ندارد ...

حتی شده ای از خودت آزاد و رها "تو" ...

.

.

.

 یعنی همه جا "تو"، همه جا "تو"،همه جا "تو" ...

/ 0 نظر / 20 بازدید